เที่ยวญี่ปุ่นวันที่ 2

หายไปเป็นอาทิตย์เลย มาเขียนวันที่ 2 ในญี่ปุ่นต่อก่อนที่จะลืมไปซะหมด
วันนี้ตามโปรแกรมทัวร์ เดินทางไป วัดอาซากุสะ-อุทยานฮาโกเน่-ทะเลสาบอาชิ-หุบเขาโอวาคุดานิ

ตื่น 6 โมงเช้า แต่งตัวเก็บของเรียบร้อยไปกินข้าว มีห้องอาหารให้เลือก 2 ห้อง ห้องแรกเป็นบุฟเฟต์อาหารนานาชาติซึ่งมีคนต่อแถวรอเช้าไปกินยาวมาก เลยเปลี่ยนไปกินที่ห้องอาหารญี่ปุ่น เดินเข้าไปก็ได้ถูกทักทายด้วยกลิ่นอาหารญี่ปุ่น (ไม่ชอบเลยง่ะ) คิดในใจ มื้อนี้จะกินได้มั้ยเนี่ย แง๊ T_T ห้องนี้มีโต๊ะว่างอยู่หลายที่ นั่งปุ๊บพนักงานก็เอาอาหารมาเสิร์ฟปั๊บ มื้อนี้เป็นข้าว ปลาย่าง น้ำซุป อร่อยใช้ได้ เหมือนกินข้าวกันปลาทูนึ่ง เสร็จสรรพก็ไปขึ้นรถเดินทางไปวัดอาซากุสะ
 

มื้อเช้า กินข้าวกับปลาย่างแบบสลึมสลือ

ใช้เวลาเดินทางไม่นานก็ถึงวัด หัวหน้าทัวร์พาเดินทางไปแต่เช้าเพราะกลัวว่าช่วงสายคนจะเยอะ อากาศวันนี้ไม่หนาวเท่าเมื่อวาน น่าจะซัก 15-20 องศา ไปวัดนี้ต้องจุดธูปอธิษฐาน พอเอาธูปไปปักในกระถางก็ให้โบกควันธูปเข้าตัว ไกด์เล่าว่าบางคนอธิษฐานขอให้รวยก็จะเปิดกระเป๋าแล้วโบกควันธูปเข้ากระเป๋า อยู่ที่ว่าเราอธิษฐานอะไร ก็ให้โบกควันธูปให้สอดคล้องกับคำอธิษฐาน

วัดอาซากุสะในวันที่อากาศแจ่มใส

พอชมวัดเสร็จก็เดินถ่ายรูปและซื้อของฝากที่ร้านค้าในวัด มีของให้เลือกซื้อหลากหลาย ได้กระเป๋าสตางค์มา 2 ใบและตุ๊กตาญี่ปุ่น 2 ตัว พอเราซื้อของพ คนขายจะเอาของที่เราซื้อไปห่อกระดาษคล้าย ๆ กับห่อของขวัญ แต่ห่อด้วยกระดาษที่มีลายญี่ปุ่น ๆ ก่อนจะใส่ถุงให้เรา ที่นี่เค้าใส่ใจเรื่อง packaging มากทีเดียว ของซื้อของขายทุกอย่างจะห่อกระดาษสวยงาม

เลือกของฝากได้แล้ว กำลังรอคุณป้าคนนี้ห่อของที่ซื้อ

ออกจากวัดไปกินข้าว ใช้เวลาเดินทางจากวัดประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง มื้อนี้เป็นเซทอาหารญี่ปุ่นอีกนั่นแหละ (ก็มาญี่ปุ่นนี่นา) มีอาหารหลายอย่าง ตบท้ายด้วยไอติมถ้วยนึง (เรื่องอาหารขอเก็บไว้ก่อน ไว้เขียนรวมทีเดียวเลย) มื้อนี้ไม่ค่อยได้กิน ก็กินไม่เป็นง่ะ ลองชิมอย่างละคำสองคำก็ยกให้พี่เดฟหมดเลย ยังมีป้า บางคนที่นั่งโต๊ะเดียวกันเค้าไม่ชอบอาหารบางจาน ก็ยกมาให้พี่เดฟเหมือนกัน มั่นใจว่ามื้อนี้พี่เดฟกินอิ่มจุใจแน่

บรรยากาศในร้านอาหาร

ออกจากร้านอาหาร ก็เดินทางไปฮาโกเน่ ไปล่องเรือโจรสลัดที่ทะเลสาบอาชิ ตอนล่องเรือนี่หนาวสุด ๆ อากาศธรรมดาก็หนาวอยู่แล้ว เจอลมเย็น ๆ กระแทกหน้ายิ่งไปกันใหญ่ ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเท่าไหร่ หามุมอับ ๆ บนเรือนั่งไม่ให้ลมมันตีหน้า
 
บนเรือจะมีผู้ชายคนนึงแต่งตัวเป็นโจรสลัดให้เราไปถ่ายรูปคู่กับเค้า แต่ว่าต้องจ่ายเงินค่าถ่ายรูปด้วย เลยไม่ได้ถ่ายมา ใช้เวลาอยู่บนเรือประมาณครึ่งชั่วโมงก็ลงและต่อรถเข้าไปในหุบเขาโอวาคุดานิ
 

กำลังต่อแถวรอขึ้นเรือค่ะ

บนหุบเขาโอวาคุดานิ มีตำนานเกี่ยวกับไข่ต้มซึ่งเปลือกไข่จะมีสีดำ ว่ากันว่าใครได้กินไข่ต้มที่นี่จำมีอายุยืนไปอีก 7 ปี บนเขาลูกนี้จะมีบ้านหลังนึงอยู่บนเขา เป็นบ้านที่ต้มไข่ขาย และจะมีบ่อกำมะถันที่เอาไว้ต้มไข่อยู่หน้าบ้าน ถ้าใครอยากดูก็ต้องเดินขึ้นเขาไป ไอ้เราเห็นระยะทางแล้วถอดใจ พี่เดฟบอกให้รออยู่ข้างล่าง แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจเดินขึ้นไป ไหน ๆ ก็มาแล้วนี่เนอะ... เดินขึ้นเขานี้จะได้กลิ่นกำมะถันตลอดทาง ข้างทางจะมีหิมะที่ยังไม่ละลาย และมีน้ำไหลลงมาตามร่องระบายน้ำ กลิ่นก็คงมาจากน้ำพวกนี้นั่นแหละ เหม็น... อ๊ากกกส์ ในที่สุดก็เดินถึงบ้านหลังนั้น หน้าบ้านเต็มไปด้วยคนที่มาซื้อไข่และยืนกินกันอยู่ เค้าขายเป็นถุง ๆ ถุงนึงมี 4 ฟอง ราคา 1,000 เยน แต่เราไม่ได้ซื้อกินเพราะคิดว่าคงอายุยืนมากกว่า 7 ปี ฮ่า ๆ ๆ แต่ถ้าใครไม่อยากเดินขึ้นเขา ที่ด้านล่าง (ตีนเขา) ก็มีขายนะ เป็นไข่ที่ส่งมาจากบ้านที่อยู่บนเขานั่นแหละ

เขานี้แหละ มีใครเป็นบ้านสีเหลือง ๆ ไหม? สีขาว ๆ เป็นหิมะที่ยังไม่ละลาย ส่วนหลังข้างล่างเป็นร้านขายของฝากจ้ะ

เดินลงมาจากเขาก็หิวตะหงิด ๆ ของบจากพี่เดฟซื้อมันเผากิน จะได้เอามาถูมือให้หายหนาวด้วย อิอิ ร้านขายมันเผามีป้ายเขียนด้วยภาษาต่าง ๆ เขียนไว้ประมาณว่ามันเผาที่นี่อร่อย ภาษาไทยก็มีนะ มันเผาร้านนี้มีไซส์ S, M และ L ให้พี่เดฟซื้อให้ ซื้อไซส์ M มาหนึ่งชิ้น โอ้ว.. อร่อย หวานมาก ๆ เลย

มันเผา เหลือง หวาน อร่อย

ดีที่ได้มันเผามารองท้องไว้ก่อน เพราะกว่าจะเดินทางไปถึงที่พักก็มืดแล้ว คืนนี้นอนรีสอร์ทและจะเป็นคืนแรกที่ไม่มีอินเตอร์เน็ตเล่น แต่ว่ามีออนเซ็นให้แช่ ถ้าใครจะแช่ก็ให้ใส่ยูคาตะลงมา แล้วก็เอาผ้าขนหนูมาได้อีกหนึ่งผืน ถึงห้องแช่น้ำแร่ก็ต้องถอดให้หมด เป็นกฎระเบียบของเค้า มื้อเย็นของวันนี้เป็นบุฟเฟต์ ที่พิเศษคือขาปูยักษ์ จำได้ลาง ๆ ว่า มื้อนี้กินข้าวผัด ข้าวปั้น แล้วก็ขาปูยักษ์หลายขาอยู่ น้ำจิ้มที่กินกับปูก็เป็นซีอิ้วธรรมดา ๆ เค็ม ๆ อย่างเดียว แต่ดีที่หัวหน้าทัวร์เอาน้ำจิ้มซีฟู้ดให้ลูกทัวร์ด้วย เห็นแล้วกระโดดเข้าใส่เลย คิดถึงพริกมาก อยากกินเผ็ด ๆ สรุปว่ามื้อนี้กินได้เยอะหน่อยเพราะมีน้ำจิ้มซีฟู้ด

ขาปูยักษ์ เปลือกแข็ง รสจืด ๆ

อิ่มแล้วก็ไปนอนกลิ้งเกลือกบนห้องนอน ปล่อยให้พี่เดฟไปแช่ออนเซ็นกับเพื่อน ๆ ในกรุ๊ปทัวร์ เปิดโทรทัศน์ดูรายการนู่นนี่ไปพลาง ๆ ฟังไม่ออกหรอก ฮ่า.. ก็ได้ดูโฆษณา โฆษณาของที่นั่นจะสั้นมากแล้วก็เข้าใจง่าย คูไปดูมาก็ง่วง คืนนี้นอนหลับสบาย
ลงรูปแค่นี้ก่อนนะ ไว้จะเอาไปลง Flickr แบบเต็ม ๆ