เหงารึเปล่า?

ก่อนหน้าได้คุยกับเพื่อนสมัย ม.ปลายที่ไม่ได้คุยกันนานมาก
เพื่อนถามว่าอยู่นี่เหงาไหม ตอบไปว่าไม่เหงา

แรกๆ ก็เหงาแหละ สิ่งแวดล้อมเปลี่ยนไป
จากเคยเมาท์มอย บ้าบอ ไปไหนคนเดียวไม่เป็น กินข้าวคนเดียวก็ไม่เคย
กลายเป็นมนุษย์ที่อยู่กับคอมพิวเตอร์ กับหมา และอุปกรณ์ทำงานบ้า วันๆ แทบไม่ได้คุยกับใคร
มันชินแล้วกับการอยู่อย่างนี้ เลยไม่รู้สึกเหงา ไม่ต้่องโทรหาเพื่อนสักคน ทำให้ยิ่งเหินห่างจากเพื่อนๆ ทุกที

วันนี้เพื่อนเก่านัดเจอ มานั่งนึกถึงเพื่อนเก่า วันเวลาเก่าๆ นึกถึงตัวเองในอดีต นี่เราเปลี่ยนไปเยอะแฮะ
ขอกลับมารื่นเริงกับเพื่อนๆ เป็นกลุ่มคนที่กล้าคุย ไม่ต้องกลัวผิด ไม่ต้องเกร็ง
แต่ก่อนเบี้ยวนัดตลอด ไม่เคยไปมีตติ้งใดๆ แต่ต่อไปนี้จะพยายามไปให้ได้ทุกครั้ง

กลับมาคงเหงาน่าดู

แต่ก็ยังดีที่ตอนเย็นได้ออกไปตีแบด เจอสังคมอื่นๆ
ได้เพื่อนใหม่ ชาย หญิง เพศที่3 ก็มี ทั้งเด็กกว่า แก่กว่า หลากหลาย
รู้สึกดีที่ได้คุยกับคนอื่นบ้าง ไม่ใช่คนใบ้ หะๆ
ความอึดอัด เบื่อหน่ายในแต่ละวันก็ได้ปลดปล่อยออกไป

ดีใจที่โลกใบนี้มีกีฬา ไม่ใช่แค่ได้ออกกำลังกาย แต่ได้ผ่อนคลายทางใจ

ยังไงคิดถึงเพื่อนทุกคน